Thursday, July 3, 2008
yine, yeni, yeniden
allah vicdansizlari tas yapar degil mi? her kertede bana dusen yine kendim olmak, kendim olmak, kendim olmak. iz dusumlerimden beni takip edenler, yargilayanlar, kendi empatisizliklerinin tas kesildigi yerde duruyorlar. yazik; ki ne yazik. iyi ki hayat siyah-beyaz yargilara pabuc birakmayacak kadar renkli ve huzurlu. allah kahretsin huzursuzlari...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
al benden de o kadar ama bir de mailini bulabilsem :(
keşke o saçlar kesilmeseydi.
tam felsefe okumuş bir insana göre yazılar.. işte sizi sevmek için bir neden daha..
Post a Comment